Oke, we kunnen niet meer om James Worthy heen. Uit het niets was hij daar, de goochelaar der letteren, met zijn debuutroman James Worthy. Ik deed mijn ogen dicht en hopla, boek nummer twee lag in de winkel. Een flitsvertoning waar je u tegen zegt.

Boek nummer twee heet Zwarte Sylvester. Een boek over de dood, 40 niezen en nog eens de dood. Maar dan van 28 onschuldige voorbijgangers.

Sylvester is ongeneeslijk ziek, heeft een tumor in zijn hoofd en elke nies is een stap dichter bij zijn dood; bij nies nummer 40 spat zijn tumor uiteen en dan is het einde verhaal. Letterlijk.
Sylvester is jong, heeft amper tot niets meegemaakt. Een tumor is in feite zijn hoogtepunt (op een negatieve manier) in het leven. Al hoort hij nu na te denken over zijn toekomst, net als zijn leeftijdsgenoten, weet hij dondersgoed dat hij niet ‘groot’ wordt. En dat hij vergeten wordt. Dat laatste zet hem aan het denken. Sylvester slaat twee vliegen in een klap, hij besluit seriemoordenaar te worden. Hij weet nu wat hij zijn toekomstperspectief is én wordt nooit meer vergeten. Sylvester wordt Zwarte Sylvester, de beruchtste seriemoordenaar van Amsterdam.

Al mag James Worthy de goochelaar der letteren zijn en ben ik net zo blij met een column op vrijdag in Sp!ts als met het weekend, Zwarte Sylvester boek is niet zijn sterkste werk. Na 52 bladzijden te hebben gelezen is het verhaal nog steeds niet begonnen. Pas op de laatste bladzijdes begin ik er in te komen. Het verhaal begint maar eindigt ook hierbij.

Het boek was leuk voor een retour met de trein naar Antwerpen, maar voor het echte werk pak ik liever iets anders. En dankzij dit boek blijf ik bij mijn geloof om niet naar het toilet in de trein te gaan. Je weet nooit wie er op je zit te wachten (met een mes?).

You May Also Like

7 comments

Ik had nog niet eerder van deze schrijver gehoord. De cover spreekt mij niet aan evenals de titel niet. Het zou een boek zijn dat ik voorbij zou lopen. Na het lezen van je blog sla ik hem niet op in mijn 2-read-lijstje.

Hij spreekt me niet heel erg aan…

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niks van hem gelezen heb, maar word steeds nieuwsgieriger. Veel dank voor deze mooie review!

Ik dacht toen ik de beschrijving las heel even dat ik hem wel leuk zou vinden, maar na jouw review sla ik hem maar over. Ik haat boeken die pas langzaam en laat op gang komen!

Nu ben ik nog nieuwsgieriger om het boek te lezen. Negatieve recensies prikken me op de een of andere manier sneller dan positieve.

Leuk om te lezen, Naomi! Ik ben benieuwd naar jouw mening!

Ik ben op zich best nieuwsgierig naar het boek. Jammer dat het zo jammer op gang komt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *