Waar je mij wakker voor kunt maken? Een roadtrip. In de auto naar een bestemming als bijvoorbeeld Parijs, Barcelona of Praag. Een koelbox, goed gezelschap, fijne muziek. Kom maar op! Maar het gaat niet alleen om de bestemming maar voornamelijk om de reis ernaartoe. Rabat de film gaat daar ook over. Een Marokkaan die naar Marokko gaat en waar je onderweg de puzzelstukjes hoort vallen in de plaatsen waar zij ontbraken.


Nadir (Nasrdin Dchar) krijgt de opdracht om de oude taxi van zijn vader van Amsterdam naar Rabat te rijden. Wanneer zijn twee beste vrienden Abdel (Achmed Akkabi) en Zakaria (Marwan Chico Kenzari) hierachter komen besluiten ze mee te gaan. Onderweg pikken ze de Franse lifter Julie op, rijden ze door Spanje, maken ze een tussenstop in Barcelona en leren de drie beste vrienden elkaar beter kennen.


Het is toch best raar om alleen in de bioscoop te zitten. Niemand die je kent. Gelukkig voelde ik me niet alleen want ik was met Nadir, Abdel en Zakaria. Wat heb ik om ze gelachen! Bijvoorbeeld om Abdel, die sigaretten koopt van een tien-jarige verkoper in Rabat. Of het moment dat de drie vrienden Julie oppikken om haar naar Barcelona te brengen. Maar de film is niet alleen maar lachen, gieren, brullen. Er komen serieuze zaken in voor. Zoals discriminatie, liefde en het zoeken naar de juiste weg. Letterlijk en figuurlijk.

Achter de film Rabat zit ook een mooi verhaal. Mensen met een droom die het ‘gewoon’ hebben gedaan. Dat inspireert mij enorm. Rabat is een reis naar het vinden van jezelf, je dromen en de toekomst. Letterlijk en figuurlijk. Een aanrader. Vergeet dus alle films die nu in de bioscoop draaien. Rabat is de shit.