Ga er even rustig voor zitten want ik moet je wat vertellen over wat ik gisteravond gedaan heb. Het begon eigenlijk op een zaterdag, de voorpret, aangezien ik per mail een uitnodiging kreeg om naar de première van de nieuwste roadtrip-movie van Nederland te gaan: Rabat.

Het begon met een jurk uitzoeken, want wat moest ik in godsnaam aan? Ik ga nooit naar een aangelegenheid waar een dresscode als Black tie is dus besloot ik een zwarte panty te kopen waar geen ladders in zit, mijn haren te stijlen, make-up wat dikker te doen dan normaal en mijn killer heels aan te trekken. Prima, vond ik. En met een compliment van mijn opa in trant van ‘wat heb ik toch een mooie kleindochter’ kon ik de wereld weer aan. Vol zenuwen liep ik in de regen naar Tuschinski, waar de première zou plaats vinden.

De avond zelf begon op de rode loper, of course, waar ik, samen met beroemd Nederland, over mocht lopen. Verlegen als ik ben was ik binnen enkele seconde aan de andere kant van de loper. Nog even de kaartjes halen en ik mocht naar binnen.


Bij binnenkomst kwam ik er al gauw achter dat ik in de massa mensen niemand kende. Het scheen dat onder andere Hannah Verboom, Arie Boomsma, Jeroen van Koningsbrugge en Barry Atsma van de partij waren maar zelfs die bekende koppen heb ik niet gezien. Jammer, want wat had ik graag leuke foto’s voor jullie willen maken. Oh nee, deze noob was haar camera vergeten! Shit. Dan maar snel naar de zaal om een plek te bemachtigen. De film begon met een praatje van Sef, die ook een kleine rol in de film had, met de cast van Rabat.

Benieuwd naar wat ik van de film vond? Donderdag komt mijn review online en dan kun je gelijk naar de eerste de beste bioscoop bij jou in de buurt rennen want deze film moet je zo snel mogelijk zien!

Eenmaal thuisgekomen liet ik alles tot me doordringen. Het heeft best wel wat indruk op mij gemaakt. De film, de mensen, alles bij elkaar. Dit is wat ik wel elke dag wil doen, dit is de leven.