Al binnen negen dagen had de film Sonny Boy een Gouden Film te pakken, wat symbool staat voor het behalen van 100.000 bezoekers. Annejet van der Zijl ging op onderzoek naar de onmogelijke liefde tussen de Surinaamse Waldemar en de Hollandse Rika en bracht in 2004 het boek Sonny Boy uit. Maria Peters heeft het waargebeurde verhaal verfilmd. Het resultaat blijkt een ware bioscoophit te zijn: indrukwekkend en emotioneel.

De Surinaamse Waldemar vertrekt in 1928 naar Nederland om te studeren. In dezelfde tijd verlaat de vrijgevochten, Hollandse Rika haar man wegens overspel. Ze neemt Waldemar als kostganger in huis. Beide worden niet geaccepteerd door hun omgeving: Rika heeft haar familie te schande gezet door haar man te verlaten, Waldemar wordt geconfronteerd met de racistische houding van de Nederlanders. Er bloeit iets op tussen de twee en ze krijgen samen een kind, Waldy, bijgenaamd Sonny Boy. De komst van deze ‘bastaard’ maakt het hen alleen maar moeilijker: ze worden op straat gezet en Rika’s andere kinderen worden haar afgenomen. Ondanks de sterke liefde tussen de zwarte Waldemar en blanke Rika wordt het van kwaad tot erger tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het idee dat het allemaal waargebeurd is maakt het dramatische verhaal heel intens. Zou het een fictief verhaal zijn geweest, nam de sleur in het verhaal waarschijnlijk de overhand. De ene ellendige gebeurtenis volgt na de andere. De eerste helft van de film biedt veel ruimte voor humor, maar ook verbijstering over de stugge, racistische houding van het Nederlandse volk. Met name de tweede helft van de film is een grote tranentrekker.

Het is niet verrassend dat een bestseller als Sonny Boy verfilmd wordt. De film vereiste echter wel een enorm budget, omdat het verhaal zich afspeelt van 1928 tot het einde van de Tweede Wereldoorlog. Er werd zo’n zes miljoen euro uitgetrokken om dit te realiseren. De mise-en-scène is dan ook om door een ringetje te halen. Het acteerwerk bevat hier en daar wat imperfecties. Hoewel Ricky Koole (Rika) en Sergio Hasselbaink (Waldemar) hun rol erg overtuigend neerzetten, ligt het acteerwerk er in een aantal dialogen er net iets te dik op. Het heeft daardoor af en toe iets weg van een ouderwetse film of een musical, waarin emoties overdreven uitgebeeld worden. De Duitse soldaten hebben een opvallend sterk Nederlands accent…

Ondanks een paar kleine imperfecties is Sonny Boy zeker de moeite waard om te zien. Ben je van plan de film te bezoeken? Wees goed voorbereid en bewapen jezelf met een pak zakdoeken. En vergeet niet om ook het boek er nog eens bij te pakken, de originele foto’s laten een diepe indruk achter.